‘กับดักความเหลื่อมล้ำ’ สู่ทางออกคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนเมือง

19 ธ.ค. 2563

ชุมชนเมือง กับดักความเหลื่อมล้ำ สู่ทางออกแบบบูรณาการ คุณภาพชีวิตของคนในชุมชนเมือง

ชุมชนเมืองจะปรากฏในพื้นที่ลักษณะ การปกครองท้องถิ่นที่มีความหลากหลาย มีผู้อาศัยความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันไปบ้าง   บางชุมชนบางครอบครัวมีความเดือดร้อน บางครอบครัวเดือดร้อนไม่มากนัก ความเดือดร้อนที่ว่านี้ของชุมชนเมือง ส่วนหนึ่งมีสาเหตุเกิดจากความไม่รู้ ความยากจนและเกิดโรคภัยไข้เจ็บ (ความไม่รู้ จน เจ็บ) ขยายความได้ว่าความไม่รู้ของคนเรา เช่น ไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่รู้จะทำอย่างไรกับอนาคต ไม่รู้ว่าตนเองมีสิทธิ์อะไรบ้าง เป็นต้น ความยากจนของคนเรามีอุปสรรคต่อการดำเนินชีวิต คิดไม่ออก ไม่มีเงินทองพอใช้จ่าย ไม่มีอาชีพ เป็นต้น ส่วนการเจ็บไข้ได้ป่วยซึ่งเป็นปัญหาสุขภาพของคน โดยเฉพาะในชุมชนเมือง กลุ่มเปราะบาง ผู้สูงอายุ คนพิการ ผู้ขาดโอกาส ฯลฯ
ปัญหาเหล่านี้เป็นบทบาทและหน้าที่ของนักบริหารและทีมงานทั้งฝ่ายข้าราชการประจำและฝ่ายการเมือง จะต้องนำปัญหาไปกำหนดเป็นนโยบาย จัดทำแผนงาน โครงการ มีวิธีการแก้ไขปัญหาให้กับชุมชนเมืองอย่างยั่งยืนและเป็นรูปแบบ ในแต่ละรูปแบบต้องอาศัยองค์ความรู้ในหลายๆ ด้าน ประชาชนในชุมชนต้องเข้ามามีส่วนรวมในการแก้ปัญหา หน่วยงานท้องถิ่นทำงานประสานกับหน่วยงานภูมิภาค ส่วนกลางและภาคเอกชนทุกรูปแบบ สนับสนุนบูรณาการทำงานร่วมกันเพื่อให้ปัญหาความเดือดร้อนของชุมชนคลี่คลายไปในที่สุด ท้องถิ่นจะมีความแข็งแรงและเป็นกลไกลในการพัฒนาบ้านเมืองต่อไป

หลักการบริหารท้องถิ่นเพื่อประชาชน

หน้าที่สำคัญประการหนึ่งของผู้บริหาร คือ การทำงานเพื่อเข้าถึงคน เข้าถึงงาน และเข้าถึงชุมชนและประชาชน
  1. การเข้าถึงคน สามารถจำแนกแยกออกเป็น ๒ ส่วน คือ การเข้าถึงข้าราชการ พนักงาน ลูกจ้าง ทุกระดับ เพื่อเรียนรู้อุปนิสัยใจคอ และความต้องการของบุคคลนั้น ๆ ย่อมเป็นการสะดวกในการติดต่อ และปฏิบัติหน้าที่การงานให้ลุล่วงไปได้ สร้างความเข้าใจอันดีต่อกัน ส่งผลดีต่อทางราชการและประชาชน ส่วนที่สอง การเข้าถึงชุมชนและประชาชน เพื่อทราบว่าความเป็นอยู่อย่างไร เพื่อหาแนวทางตอบสนองให้เป็นไปตามความต้องการของประชาชนและชุมชน
     
  2. การเข้าถึงงาน ทั้งที่ทำงานและนอกที่ทำงาน  การออกท้องที่  การเข้าถึงงานเพื่อทราบเหตุผล ความผิดถูก ตลอดจนความสำคัญก่อนหลังของงาน จัดลำดับความเร่งด่วน เพื่อสนองความต้องการของชุมชน และประชาชน
     
  3. การเข้าถึงชุมชนและประชาชน  เพื่อต้องการทราบความเป็นจริง ว่าชุมชน ประชาชนเป็นอย่างไร โยศึกษาสภาพแวดล้อม ลักษณะของเมือง เหมาะจะทำอะไรได้บ้าง ควรสนับสนุนอาชีพใด ส่งเสริมอาชีพใหม่ให้เหมาะสม ในส่วนที่เป็นพื้นที่ติดต่อกับชุมชนอื่นหรือท้องถิ่นอื่น จะต้องประสานสัมพันธ์ มีกิจกรรมกรรมใดบ้างที่สามารถทำงานบูรณาการร่วมกันได้
ในสภาพความเหลื่อมล้ำและช่องว่างทางสังคมที่แต่กต่าง จึงมีความจำเป็นที่จะต้องแก้ไขปัญหาทุกปัญหาอย่างจริงใจและเป็นระบบ สะท้อนถึงข้อเท็จจริงของปัญหา เพื่อนำไปสู่ทางออกของการแก้ปัญหาให้ประชาชนและชุมชนอย่างเป็นรูปธรรมสามสารถจับต้องได้
 
อำพล ธรรมปาโล
อดีตแรงงานจังหวัดสงขลา

บทความที่เกี่ยวข้อง

“การศึกษา” และการก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

6 ม.ค. 2564

“บ่อยาง” กับความเป็นสังคมพหุวัฒนธรรม

6 ม.ค. 2564

“คนรุ่นใหม่” กับการเมืองในปัจจุบัน

6 ม.ค. 2564

‘กับดักความเหลื่อมล้ำ’ สู่ทางออกคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนเมือง

19 ธ.ค. 2563

"ก้าวไปข้างหน้า พัฒนาแบบมีส่วนร่วม"
© 2019-2021 ทีมนครสงขลาก้าวหน้า. ALL RIGHTS RESERVED.